Lakaw

Lakaw,

Ug dad-a ang imong mga hinumod

Ayaw pasagdi nga magkatag lang sa sawog

Puyosa sa imong mga kamot ang mga nangagi natong panahon

Lakaw,

Ug hinaot mahikaplagan nimo pagbalik ang adlaw

Aron mauga ang imong kasing-kasing

Nga nabasa sa dala nakong uwan

Pasayloa,

Kung ang akong kasing-kasing mahilakon

Kung nalunod ka sa akong mga pagbakho

Pasayloa,

Kung ang imong mga adlaw nahimong gabie tungod sa akong mga dag-om

Lakaw,

Usa pa mubaha ug balik

Ug mugukod ang tubig sunod sa imong mga tunob

Palayo.

Like rain

(flash fiction)

It was raining hard. His shirt was now soaking wet as he stood in the rain, eyes closed, and tears were falling like rain itself.

His sobs turned to muffled screams. He loosened his clenched fists, took off his glasses, and wiped the tears pooling in his eyes.

With his eyes still closed, he dropped his glasses deep down into the busy street where he could still hear the sound of the vehicles singing cacophonies.

Then he slowly took a step forward and he fell down like rain on the hard wet sidewalk.

Ikaw

Ikaw,

Ang daganan

Kung ang mga bagtak

Gikapoy na sa paglakaw

Ikaw,

Ang pasilonganan

Kung makahilos na

Ang mga bidlisiw sa adlaw,

Ang matag tagasak sa ulan sa akong panagway,

Ang bugnaw nga hangin

Nga minghuyop

Sa akong panit

Ug hinungdan sa pagkatagak

Sa mga dahon kong nalaya na

Ikaw,

Ang adlaw nga ningsaad

Nga papahawaon ang ulan

Apan ikaw,

Ang hinungdan sa bagyo karon sa kagabhion

Samtang ako naghigda,

Sulod niining atong lawak

Ug ikaw,

Ilawom sa yuta

Man up

I wish I could tell you, Pa,

That lately I haven’t been sleeping

Most nights, I just stay in my room and make silent screams with a pillow on my face

Sometimes, I sit on the couch and wait for the next morning to come

I wish I could tell you,

That I have been drinking your alcohols not because

I am becoming a man of my own

(Which is what I want you to believe)

But because sometimes,

I wish I could drown what I feel

And wake up feeling the man you always wanted me to become

Sometimes when you’re not around,

I take out your guns under your bed

And put it in my mouth

It was almost like tasting my own blood

I know how it tastes

Because sometimes at night when I can’t sleep

I make my own wounds

Over and over again

Until there’s no space left for a new scar

I wish I could tell you Pa,

That I am not the man you think I am

That the day I almost crashed your car into the river,

Wasn’t an accident

That there are days when I just stare at myself in the mirror

And ask God why I didn’t become a man like you did

Why I have to go through what you didn’t go through

And why I had to feel what you couldn’t feel

I wish I could tell you,

That there are moments where I just refuse to breathe

And deprive my lungs the right to gasp for air

And I’m sorry I can’t “Man up”

I wish I could tell you Pa,

That every time you take me to the woods to hunt with the rifle in my hands

I stare at it for a long time

And convince not to shoot myself with you around

I wish I could tell you,

That I see myself

In the eyes of the deer

We shot that day

And maybe we’ll never know why

Maybe there’s a reason

Why sometimes

The sun hides

Behind the clouds

Why the moon

Sometimes

Leaves the stars

Why the sea keeps

Coming back

To the shore

Even at night

Why flowers

Don’t fall

For each other

Why the wolf

Keeps loving the moon

Maybe there’s a reason

Why coffee is black

And why many people

Drink it with a creamer

While others

Drink it plain

Why water

Doesn’t want us

To hold them

In our hands

Why people

Cut their wrists

While others

Smoke their lives away

Why people fall

For other people

Or on top

Of buildings

Why some dive

And refuse to swim

While others

Choose to

Be brave

And pull

The trigger.

El NiƱo

Nahubsan na sa luha

Ang akong mga mata

Nga walay laing gibuhat

Kung dili ang paghilak,

O ang pagpangita

Sa mga higayon

Nga nanglabay

Didto

Sa mga lugar

Nga atong gilaagan,

Naghandum nga makaluy-an

Ug mabalik ang mga kagahapon

Nga dugay ra nimong gilubong

Uban sa akong kasing-kasing

Nagtipak-tipak na

Ang imong kasing-kasing

Nga nahubsan sad sa paghigugma

Ug ako ania,

Nalunod sa kasub-anan

Dala sa di makita nga uwan

Places are not people

Sometimes, a space is just a space

Sometimes a place is just a place

Not a home

Not a memory

Sometimes, words are just words

Sometimes songs are just songs

Not a eulogy

Not a memory

Sometimes goodbyes are just words,

Not a knife you use

To keep stabbing yourself

Everytime you want to remember

Sometimes cafes and parks

Are just places

Not a home

For you to treasure;

For you to remember;

For you to build your walls

Only to be brought down;

Because sometimes, these things happen

Sometimes, the pain’s too much to bear

Sometimes, we forget ourselves

And sometimes, that’s okay

Somehow, it’s okay.

Unspoken goodbyes

The days pass by like an empty whiskey bottle

The broken glass shattered on the floor like the unspoken words lingering on our lips

The alcohol drowning our chests, pleading for the words to come out

The clock, chanting and counting every wasted chances to the truth

The floor, slowly giving itself away to fall in the depth of our secrets.

The night is getting older

The lamps are dim

The children are sleeping

The crickets are urging

Yet here we are,

Still stuck between me wanting to tell you that I know you cheated

And you trying to lie to me by giving me fake kisses.

We’re here, stuck on this moment

Between me secretly pleading that you’ll still stay

And you giving me unknown goodbyes

Ang paglangyaw ni Anthony

Niadtong bata pa mi,

Samtang ang among huna-huna mas udlot pa sa bag-ong sidlak nga adlaw,

Pirme nakong madunggan si Anthony

Nga ibalik-balik ug estorya

Daw alingisig nga pagsing-al sa mga baki sa buntag,

Ang handum niyang paglangyaw

Kada hapon, samtang kami mangatkat

Sa dakong punuan sa sambag

Kung diin ang mga bunga nagpungingi gikan sa mga sanga

Ug sa katam-is ug ka-aslum sa adlawng batan-on,

Siya musaysay sa iyang pangandoy

Matod pa niya,

Ganahan na kaayo siyang mulakaw,

Mupalayo, ug dili na mubalik

Sa lugar kung diin walay laing tawo

Sa lugar, nga dili siya kinahanglan mangita ug kwarta

Apan dili pa kuno pwede sa pagkakaron

Kay wala silay amahan,

Ang iyang mama magsige lang ug sugal,

Ug ang upat niya ka mga isguon malunusan unya kuno

Kausa, ako siyang giingnan nga,

“Ka oa man sad nimo oy,

Wa kay angay mag-binayot”

Aron lamang siya muhilom.

Niadtong bata pa mi,

Nakit-an nako ka-usa si Anthony

Lawom ang tinutukan sa iro nga si Brownie

Samtang, ang patayng lawas niini,

Napislat gikan sa mga ligid sa dumptruck

Ang tanang butang nga gitago ni Brownie sulod sa iyang lawas,

Nagkatag sa aspaltong lubak-lubak

Ug kalit si Anthony mihung-hong kanako,

“Maypa si Brownie,

Nakapagawas sa iyang pagbati”

Giisip ko na nga igsuon si Anthony

Tungod sa daghang butang nga parehas namong gusto

Apan kung duna man kami panaglahi ni Anthony,

Mao kini ang among pamilya

Kay ang akoa, katong nagkinahanglan ko ug tabang

Kay naglisod ko ug bangon kada buntag tungod sa kaguol

Nga daw nag-gapos kanako sa kagabhion

Ila akong nadala kang Dr. Paulin,

Aron matabangan

Apan si Anthony

Maglisod gani ug palit ug tambal

Alang sa sakit sa ngipon

Ug gi-antos nalang ang balik-balik nga pagbakho

Sa iyang kina-ilawman

Naghandum, nga maabot ang adlaw

Nga mahuman kining tanan

Dugay na sukad mi nagkita ni Anthony

Karon, usa na siya ka abogado

Ug hilig na ug kape nga bugnaw

Karon, dako na ang iyang kausaban

Dili na siya ang bata nga magkabulingit

Sa asete ug singot, gikan sa pagpang-bulkit ug ligid

Nga giayudahan, aron padayong mudagan

Karon, dili na siya usa ka bata nga mukatkat sa punuan sa sambag

Aron mudangoyngoy samtang among gilantaw

Ang hinay nga pagsalop sa adlaw

Magkakitaay gihapon mi,

Apan dili na aron mag-estoryahanay sa among mga pangandoy

Kay ningsalop na ang adlaw kanamo

Ug nabulkitan na ang buslot sa ligid

Nga karon nagpadayong nagdagan

Mahinumduman gihapon nako ang planong paglangyaw ni Anthony Plano nga wala gyud nadayon kay adunay mga kinahanglang bayran

Ug bugas nga kinahanglang paliton

Wala gayud kato natuman

Apan karon,

Samtang akong gitutukan ang bakanteng yuta

Nga gibarugan sauna sa punuan sa sambag

Ug handumanan sa katam-is ug ka-aslum sa among kinabuhi

Akong na-amgohan,

Nga dugay rang nilangyaw si Anthony

Dugay ra siyang mibiya sa iyang kaugalingon

Sama sa ligid nga iyang gibulkitan;

Dugay ra niyang giundangan ang sa sambag nga aslum

Ug nahimong kape nga bugnaw